آب میخوام آتیشه                                خدا خواسته همیشه

تنها موندم با غصه                             شبها می زنم پرسه

شعرهای بی كسیومی نویسم                می گم از چشمای خیسم

خدا خواسته این جوری                       وجودم بسوزه بد جوری

خدام كه خبر داره                              بازم دلتنگی میاره

احتمال وامید صفره                           یه چیزی كمه تو سفره

بی كسم خدا خواسته                          دلواپسم خدا خواسته

عاشقیم فقط بی وفایی                         خرج ومخارجم گدائی

اما چرا چی شده؟                             چرا دستام پیر شده؟

نه كفر نه گناهی كردم                       حتی یك نگاهی نكردم

اشتباه

كاش می دونستم از كردارت                           انقدر نمی كشیدم انتظارت

فكر نمی كردم كه روزی                              چشم به غریبه ها بدوزی

پنهون شدی تو تقدیرم                                  گناه ها رو گذاشتی تقصیرم

خودت بریدی ودوختی                                 عشقمو ارزون فروختی

اشتباه بودی ونخواستی                                غصه رو تو دلم گذاشتی

به سادگی غرورمو شكستی                          رفتی وعهد با غریبه بستی

اشتباه من همین بود                                   عاشقت شدم چه زود

دل من غصه باره ، خیلی                           دوباره زدن تو صورتم سیلی

عزیزی ندارم جزبی کسی                         دارم می میرم از دلواپسی

پسش نمیدن روح پیرمو                            شادش نمی کنن دل دلگیرمو

گفتن گریه کن که قشنگه                           اما دل اینا دیگه از سنگه

صبر و طاقتی نمونده برام                         چندین سال که من تنهام

روز قرارم ساکت و خالیه                         پوسیدم تو انتظار همش خالیه

خیلی وقته که مجنون صحرام                     من تنها ماهی همین دریام

آره از هر نیازی بی نیازم                        عادتمه میشکنه گیتار و سازم

با فخر و ترس رو حسابم                         اشتباه فکر می کنم فقط حبابم

بردگی شده سهم زندگی                           ندارم حتی لحظه ای خندگی